No man’s land

Bruno Lowagie is kwaad. Op zijn populaire weblog schreef hij al eerder over zijn discussie met het Rijksinstituut voor de sociale verzekeringen der zelfstandigen. De aangifte van reclame inkomsten op zijn weblog maakt hem volgens het RSVZ automatisch tot een zelfstandige. Mét terugwerkende kracht blijkbaar, want het RSVZ eist nu 9.000 EUR bijdragen van Bruno. Gratis software ontwikkelen, daaruit geen rechtstreekse inkomsten genereren en toch als zelfstandige worden aanzien. Volgens het RSVZ kan dat ook omdat er zoveel tijd aan het product zou zijn gespendeerd dat het automatisch om een zelfstandige activiteit zou gaan. Gratis software onwikkelen in België, een riskante onderneming.

Bruno Lowagie slaat echter terug.
De software in kwestie is iText, een gratis manier om bestanden om te zetten naar het populaire PDF document formaat. Vele PDF documenten die vanuit een software pakket worden aangemaakt gebruiken hiervoor iText. Hoewel de software gratis beschikbaar is met een open licentie, zal dit mogelijk niet zo blijven. Ook de Belgische en Vlaamse overheden gebruiken iText om gratis PDF documenten te genereren.

Bruno overweegt nu om deze overheden niet langer toestemming te geven op het gebruik van zijn software. Moet hij betalen bij het RSVZ, dan mogen de overheden zijn software niet langer gratis gebruiken. Een clausule “Belgian Restriction” in de gebruikerslicentie moet hiervoor zorgen. Wordt dit voorbeeld gevolgd door andere Open Source programma’s, dan wordt België in één klap bekend als de meest onvriendelijke regio voor Open Source ontwikkelaars.

We have always been willful and stubborn, thought the other way around, and thought in new ways. We did it with turbo and BioPower. Now, we are doing it with aerodynamics, electrical engineering, and other things that make the car more fun to drive and better for the environment. That is how we have written our history. That is how we create our future.

Found on Saabs United

Vandaag gezien bij Communication Crap, een knap gemaakte visualisatie van de huidige krediet crisis. Hoe het zover is kunnen komen en waarom het niet snel opgelost zal zijn.

Deel 1

Deel 2

© 2009 De Standaard

Koninginnedag in Nederland kreeg een dramatische wending toen een wagen zich door het publiek boorde met als doel de Koninklijke familie. Beelden van de aanslag waren live te zien op TV en speelden zich af voor de ogen van duizenden toeschouwers. Beelden die niet te vermijden zijn aangezien niemand de gebeurtenissen kon voorspellen.

Op zoek naar nog meer drama vond De Standaard het nodig een stap verder te gaan. Op de openingspagina van De Standaard Online staat één dag later het portret van de stervende dader, bloedend achter het stuur van zijn wagen. De man is zwaargewond en zal pas enkele uren later overlijden.

Dat dit beeld voor De Standaard nodig blijkt om het drama in één beeld weer te geven is treffend. Wordt het tonen van zulke expliciete beelden een nieuwe trend? Heeft reality TV ook de meer traditionele media gedwongen om meer drama op te zoeken? Het evenwicht tussen verslaggeving en sensatiezucht is soms moeilijk te vinden. De Standaard kiest vandaag voor een objectieve confrontatie. De feiten in beeld gebracht zoals ze zich hebben afgespeeld, een stervende dader centraal op de voorpagina. De dader in de ‘spotlights’.

Update 01/05/2009 – 12:37
De bewuste foto (zie boven) werd zonet door De Standaard verwijderd van hun openingspagina en bij het bewuste artikel. Wellicht als resultaat van een stroom van negatieve reacties op hun website.